Sen De 500 Senelik Plan Yapacaksın! “Daha da ileri gideceğim: Eğer yazmamış olsaydım, katil olabilirdim. İfade etmek bir kurtuluştur.” der Emil Cioran. Web sitemde düşündüğümden çok daha fazla yazı yayınlamış olabilirdim ama olmadı. Çünkü yazdığım pek çok yazıyı yok ediyorum. Bu toplumun bana öğrettiği birkaç şey oldu. Bunlardan en önemlisi, günü kurtaran bu toplumun tercihlerine…
Eskiden saatlerce oraya buraya karalamalar yapar, yazılar yazardım. Deliler gibi film analizi yapıp, makale okurdum. Futbol maçlarını takip edip, her maçın özetini izlerdim. Sanırım birisi ya da bir şey tarafından öldürüldüm ama farkında değilim. Ergenlik (18-26 benim için bu yaş aralığı diyebiliriz) zamanlarımda ve çocukken çok meraklı birisiydim. Adeta hayat fışkırıyordu içimden, hayatı her anlamda…
Vefatının 5.yılına geldik. Bu kadar süre bu kadar çabuk nasıl geçti… Derler ya insanın mutlu olduğu anlar göz açıp kapayıncaya kadar, acı çektiği anlar ise çok uzun sürer diye. Artık anladım ki zaman iki durumda da çok çabuk geçiyor. Sanki yaşadıklarımız başımıza hiç gelmemiş gibi hayat olağan akışıyla devam ediyor. Bazen biraz yavaş bazen biraz…
Tüm olası senaryolar içinde en kötüsü neden hep bizim başımıza geliyor. Hiç düşündünüz mü? Örneğin yaşanan trajik bir olayda maksimum zarar görecek insan sayısı matematiksel olarak 100 ise sayı ya buna çok yakın oluyor ya da bundan fazlası. Bu olayların yaşanması ve sonrasında gelişen diğer olayların altında yatan sebep ne? Hadi gelin hep beraber ne…